Buitenhuis Luciano, Buenos Aires regio, La Pampa
De asado (Argentijnse barbeque) is achter de rug… twee enorme lappen rundvlees van 10 kilo zijn achter de kiezen, mijn Argentijnse vrienden zijn aan het voetballen en ik lig in een lichte roes van Argentijnse Cabernet Sauvignon tegenover het zwembad op een riante stoel. Het zonnetje begint langzaam te zakken. In een lome namiddag in Zuid-Amerika, waar de zomer nog lang niet ten einde lijkt, laat ik de impresssies van de afgelopen twee dagen bezinken.
De heenreis op donderdag 8 maart met Aerolinas Argentinas ging goed, geen vertragingen, had zelfs twee stoelen tot mijn beschikkingen en heb wat kunnen slapen. Op vrijdag 9 maart, liep ik om 5.45 uur het vliegveld uit met de taxichauffeur die Lucho had gestuurd. Drie kwartier later was ik in zijn mooie appartement in de wijk Belgrano. En een paar uur later had ik mijn eerste tangoles in het Centro Cultural Borges (Escuela Argentina de Tango). Na een snelle lunch volgde mijn tweede les en daarna had ik een privéles gepland met een niet verkeerd uitziende Argentijnse tangodanser die ik tijdens mijn eerste reis had ontmoet. ‘s Avonds meteen een asado bij vrienden van Lucho en daarna viel ik om 1.00 uur als een blok in slaap.
De volgende dag hadden Lucho en ik om 11.00 uur een privé-tangoles in San Telmo, een geliefde wijk voor tangodansers (en toeristen)… Daarna geluncht en toen zette Lucho mij af bij het Centro Cultural Borges waar ik nog twee lessen nam terwijl hij wat ging drinken met vrienden… ‘s avonds in de hippe wijk Palermo cocktails gedronken en wat gegeten en toen gingen bij mij de lichten min of meer uit, maar de avond was nog niet voorbij. Het idee was om te gaan stapppen. Ik wilde natuurlijk naar een tangoavond (in de bekende La Veruta), maar we strandden bij een paar vriendinnen van Lucho die zich ontzettend mooi aan het maken waren en ontzettend dronken aan het worden waren…
Ik had het al snel gezien. Om 2.15 uur namen we de taxi naar huis en vanochtend om 9.00 ging de wekker weer, want Lucho had een asado gepland met vrienden in het vakantiehuis van zijn ouders. Hij zei dat ik niet mee hoefde omdat er alleen maar mannen zouden zijn. Maar dat leek mij natuurlijk wel leuk. Ik had begrepen dat er zes mannen zouden komen, maar dat waren er tien meer. Dat is behoorlijk wat als het om Argentijnen gaat..
Ik slikte even, maar had geen keuze, we waren namelijk al in het buitenhuis (met zwembad, terwijl ik geen badspullen bij me had en het een graad of dertig was - dat eerste was welicht maar goed ook)… Gelukkig had ik wel een boek bij me, namelijk The Great Gatsby van Fitzgerald. Niet echt een boek dat je gaat lezen als je met een tiental Fernet-/bierdrinkende Argentijnse kerels in blauw-wit gestreepte voetbalshirts bent… Maar gelukkig waren zij drukker met hun voetbalverhalen dan dat zij zich zorgen maakten om mijn literaire keuze. Eenmaal aan tafel moest ik nogmaals slikken voordat ik hen meedeelde vegetariër te zijn. Dat is min of meer not done in dit land van carnivoren.
Gelukkig maakt mijn glimlach hier een hoop goed en drink ik wel Argentijnse wijn. Om ze te overtuigen dat ik niet een echt hippie ben (ja, dit klinkt wellicht raar, maar de Argentijnen zien mij als een hippie omdat ik geen vlees eet, milieubewust ben, aan yoga/pilates doe en drie weken in mijn eentje op een estancia in de middle of nowhere ga zitten), heb ik mij ontfermd over een middelmatige fles Cabernet Sauvignon. In deze hitte smaakt geen enkele rode wijn goed, maar het ontspant wel en is beter dan Fernet, een Italiaanse drank die in Argentinië – door de belangrijke immigratie rond de jaren 30 geïmporteerd is door de Italianen en nu is verworden tot nationale drank (ze mixen het hier met cola…).
De mannen voetballen en ik duik weer in The Great Gatsby…
Morgenochtend vlieg ik naar Calafate, maar daarvoor ga ik natuulijk nog even naar een milonga in Buenos Aires want in Patagonië zal ik het zonder de tango moeten doen…
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire